lifestyle | girlpower

Domowa słonecznikowa maska-cud

lipca 18, 2015
8 komentarzy

Kinesiotaping na haluksy - NDJ #10

Kiedy byłam mała, na każdą dolegliwość potrzebowałam plasterka i przechodziło. I wiecie co? To nadal ma sens!

Dziś zamiast niedzieli dla jogi - ciekawostka o haluksach i kinesiotapingu, bo niedawno Ania Węgrzynowska, nauczycielka jogi w studio, do którego chodzę (Yogapolis Gliwice - klik), była tak miła, że "obkleiła" mi stopy.

Kinesiotaping w skrócie polega na tym, na co wygląda - na oklejeniu się plastrami. Nie jest to jednak tak proste, jak może się wydawać, ponieważ trzeba wiedzieć, w którym miejscu (a nie tylko że w tym, w którym nas boli!) należy plaster przykleić, na co oddziałać pod skórą, czy i jak go naciągnąć, od której strony zacząć... To wymaga dużej wiedzy anatomicznej i sporo cierpliwości, ale wykonane prawidłowo, przez osobę, która rzeczywiście się na tym zna, faktycznie przynosi rezultaty, przynajmniej według tego, co mi mówi moje ciało.

Pierwszy raz z plastrami zetknęłam się rok temu w czasie egzaminu krav magi. Moja kostka z jakiegoś powodu cała spuchła i chodzenie, nie mówiąc o zdawaniu, sprawiało mi ból. Szczęśliwie na miejscu był fizjoterapeuta, który całą łydkę okleił mi kolorowym, fantazyjnie powycinanym plastrem i powiedział, że powinno "odciągnąć" ból z kostki. Było to dla mnie co prawda magią i nie zmniejszyło opuchlizny, ale noga rzeczywiście przestała mnie boleć, dzięki czemu mogłam podejść do egzaminu.

A teraz okazuje się, że plastry pomagają nie tylko na kontuzje, bóle czy napięte mięśnie, pomagać też mogą na haluksy! Z haluksami żyję sobie od paru lat, ponieważ w moim przypadku są genetyczne i mam je, czy tego chcę, czy nie, w szpilkach i bez. Haluks to wykoślawienie dużego palucha stopy, powodujące ból w stawie i możliwe płaskostopie poprzeczne, a do tego parę nieprzyjemności. W razie konieczności leczy się je operacyjnie, nie ma jednak gwarancji, że to pomoże, a razem z rehabilitacją zajmuje sporo czasu. Oprócz tego haluksom można zapobiegać (na przykład rezygnując z całego dnia szpile) lub utrzymywać w ryzach poprzez stosowanie wkładek i różnorakich klinów czy całych mechanizmów, ale nie słyszałam o tym, by dało się je zmniejszyć, jak już raz się pojawią.

Ania okleiła mi stopy na dwa sposoby - ten z plastrem wzdłuż długości stopy działał zupełnie inaczej niż ten bardziej w poprzek. Ten drugi w odczuciu przypominał działanie tak zwanych "marcinków" (klik), to znaczy odciągnął palec, żeby utrzymać go w mniej więcej prawidłowej pozycji. Pod koniec noszenia (niecałe dwa dni) palec był tym jednak zmęczony, trochę tak, jak zmęczony byłby od marcinków. Plaster wzdłuż stopy zadziałał inaczej niż wypróbowane przeze mnie do tej pory sposoby. Przede wszystkim poczułam, jakby w pewien sposób odciążał bolący staw i ścięgna od niego (do niego?) dochodzące. Jego działanie było delikatniejsze, prawie go nie czułam, nosząc - nie licząc, oczywiście, braku dyskomfortu w okolicy haluksa, co jest zauważalnym efektem na plus. Nie odciągnął palca, a mimo to stopa wydawała mi się bardziej "zadowolona" z działania plastra. Niestety, plaster łatwiej się też odkleił. Niemniej, noszenie plastrów bardzo mi się podobało i przyniosło ulgę, więc liczę na to, że może okażą się dobrą alternatywą dla innych "środków" na haluksy. Chciałabym się nauczyć oklejać stopy sama i wypróbować ich działanie na dłuższą metę, bo po pewnym czasie haluksowa frustracja może człowieka przytłoczyć.